De tijd dat webmasters fier een “Under Construction” animatie op de voorpagina van hun website plaatsten is intussen weeral een ver verleden. Sommige bedrijven blijken toch te willen volharden in de boosheid. Sterker nog, bij Luminus krijg je in 2010 geen animated gif meer te zien maar wordt de volledige homepage opgeofferd aan de mededeling dat de website nog niet af is. 
Joost mag weten waarom Luminus zo graag wil vertellen dat ze een verouderde website in de stijgers hebben staan. Immers, alle surfers die met een recente browser naar de website surfen (MSIE 8 of Firefox 3) krijgen het bericht te zien dat de volledige “vernieuwde” website gemaakt is voor intussen prehistorische browsers.
Berichtje aan Luminus:
De begindagen van het Internet zijn voorbij! Internet is een medium voor het grote publiek geworden en dit grote publiek ligt niet wakker van technologieën en softwareversies. Gebruik een website om klanten te informeren over producten, niet over de onkunde van je ICT-dienst.
28 augustus 2009 om 19:19OpinieComments Off
“Door het uitbreken van de Mexicaanse griep is de kans groot dat er dit jaar minder griepdoden in ons land vallen. Dat voorspelt griepviroloog Marc Van Ranst in de Concentrakranten. Elk jaar sterven er in België een duizendtal mensen aan de griep…”
Lees het volledige artikel op deredactie.be.
Dit is werkelijk een verademing. Eindelijk eens een nieuwsdienst die eens een “alternatief” nieuwsbericht durft te brengen. De laatste maanden leken de media wel in adoratie te staan voor de Mexicaanse griep. Het drama van de ene nieuwsdienst werd de volgende dag reeds overtroffen door nog grote onheilsberichten van elke andere nieuwsdienst. Dagelijks kregen we informatie over wie nu weer ergens ter wereld een weekje niet kon gaan werken door koorts.
Niets was veilig voor het drama. Zelf de feitelijke griep niet. Na een paar weken moest de arme griep zelfs haar eigen naam opgeven. Immers, wat begon als “varkensgriep” werd al snel “Mexiaanse griep”. Geen idee of dit ligt aan een eindredacteur die zat te dromen van een welverdiende zomervakantie of aan het feit dat “Mexiaans” hier in Europa exotisch en gevaarlijk klinkt.
Je zal mij niet horen vertellen dat de coördinatie rond de varkensgriep onnodig was. Het is zeer nuttig dat de verschillende nationale gezondheidsdiensten bekijken hoe ze moeten reageren bij een pandemie. Laten we ons gelukkig prijzen dat zo een eerste test mogelijk was met een griepvirus in plaats van, wat Amerikanen zo graag noemen, een “killer-virus”.
Het probleem zit het vooral bij de huidige stand van de journalistiek. Kunnen we aub terugkeren naar degelijke onderzoeksjournalistiek en zo snel als mogelijk de sensatiejournalistiek overlaten aan de amusementssector?
— update: 29 augustus 2009 —
Heeft er nog iemand nood aan een voorbeeldje uit de amusementssector? Bekijk dan even deze reportage. Je krijgt het gevoel naar een aflevering van het “Puelengaleis” / “Tragger Hippy” zit te kijken.
De laatste tijd lijken de winkels wel overspoeld door externe harde schijven en andere opslagsystemen. 2008 lijkt wel het jaar van de gegevensopslag te zijn.
Ga maar een kwartiertje in de computerafdeling van bijvoorbeeld Marko rondhangen. Je ziet de mensen haast aanschuiven om een externe harde schijf in hun winkelkar te kunnen leggen. Daarbij wordt blijkbaar alleen maar gekeken naar de geadverteerde opslagruimte. Prijs, interfaces en functionaliteit blijken compleet niet mee te spelen in het aankoopproces.
Ik vraag mij dan af wat mensen doen met die 500GB USB harde schijven die ze zo massaal kopen. Ik kan mij maar twee dingen voorstellen: ofwel kopieren ze 4 keer de volledige inhoud van hun 120Gb interne harde schijf op het toestel ofwel bewaren ze er alle onvervangbare digitale foto’s en video’s op.
Het eerste geval is een klassieker. Dit blijkt DE manier te zijn waarop mensen backups nemen. Gewoon alles 100 keer dubbel kopiëren op liefst dezelfde drager. Blijkbaar geeft chaos aan mensen een gevoel van veiligheid. Immers, als ik een bestand steeds weer op een andere plaats op mijn harde schijf zie staan dan moet de kans op verlies toch wel heel klein zijn? De chaos is pas echt optimaal wanneer iemand meerdere computers gebruikt. Doordat externe harde schijven meestal een USB connectie hebben worden ze afwisselend op de ene en op de andere computer aangesloten. Zo krijg je dat er op de verschillende machines steeds verschillende versies van dezelfde bestanden komen te staan.
Het tweede geval is een zeer recente misvatting. Overal hoor je vertellen dat je je bestanden moet beschermen door ze op een externe drager op te slaan. Inderdaad geen slecht idee. Maar blijkbaar verstaan vele mensen dit als een waarschuwing dat het gevaarlijk is om bestanden te bewaren ‘op de computer’ zelf. Zo slaan ze hun belangrijke bestanden enkel nog maar op een externe harde schijf op. Alle bestanden dus op één drager en dan liefst eentje die zo groot als mogelijk is. Kwestie van het verlies bij een hard disk crash maximaal te maken.
Het zal wel duidelijk zijn dat ik, voor backups, geen al te grote fan ben van externe USB harde schijven van 500GB.
9 september 2008 om 18:26Opinie
Eergisteren zijn we even naar de Leuvense jaarbeurs in de Brabanthal geweest. Wat een mens al niet doet op een druilerige zondag in september…
Meestal valt er maar bitter weinig te beleven op degelijke beurs: vijf bouwpromotoren, een handvol verkopers van waterverzachters en een demonstratie van keukenmixers. Maar dit jaar was er een stand die mij met verstomming wist te slaan, de stand van de politie.
In tegenstelling tot vorige jaren hadden onze ordehandhavers hun gedateerde stand rond inbraakpreventie thuisgelaten. In plaats hiervan hadden ze een rijsimulator voor motoren bij. Echt een mooi uitgewerkt systeem, compleet met groot projectiescherm, gashendel, koppelings- en versnellingspedalen…
De stand werd bemand door twee politieagenten in uniform. Net toen wij aan de stand voorbijkwamen was één van hen een rijdemonstratie op de motorsimulator aan het geven. Een demonstratie die tal van toeschouwers nog lang zal bijblijven. De man vloog als een ervaren rallypiloot over de weg. Alle bochten werden rechtgetrokken. Er werd meer aan de linkerrand van de rijbaan dan aan de rechterrand gereden. Vijf keer ging de motor over een volle witte lijn. De man haalde vlot 130 km/u op een smalle baan met slechts 1 baanvak per rijrichting en zonder fysieke scheiding tussen de baanvakken. (max 90km/u volgens het verkeersreglement) Daarenboven moest hij ook nog eens, op het allerlaatste ogenblik, uit volle kracht remmen om een andere tweewieler te ontwijken. Hetgeen hem ook met een paar millimeter reserve lukte… Vraag mij niet of het om een fietser of om een motorrijder ging. Om dit te kunnen zien ging het allemaal net iets te snel.
Als onze “arm der wet” er maar plezier in heeft dacht ik bij mezelf en ik liep maar door naar de volgende “attractie” op de jaarbeurs.
Toch nog een laatste bedenking. We mogen ons gelukkig prijzen dat de politie nog geld heeft om agenten naar jaarbeurzen te sturen. Elke beursdag is een dag dat we deze gek niet op de openbare weg vinden op zijn blauwgestreepte moordmachine.
21 september 2007 om 11:08Opinie
Mobistar heeft momenteel een nieuwe reclamecampagne lopen in de reclameblokken van VTM. In de clip krijg je een aantal mensen te zien die in een huiselijke omgeving druk in de weer zijn mij hun GSM. De boodschap van de reclame is dat mensen hun vaste lijn niet meer gebruiken.
Waarom zou je nog voor je vaste lijn betalen? Het is, volgens Mobistar, immers veel goedkoper om enkel met een GSM te werken. Tot hiertoe kan ik de advertentie perfect volgen. Mobistar wil immers zoveel mogelijk mensen overhalen om een GSM abonnement aan te schaffen.
Als je mensen kan overtuigen met het argument dat ze het geld voor de ongebruikte vaste lijn beter kunnen investeren in hun GSM dan moet je dat ook doen. Maar dat is buiten het feitelijke doel van de reclame gerekend! De reclamecampagne moet de kijker laten weten dat je vanaf nu voor 10 euro per maand gratis naar vaste lijnen kan bellen. Dit krijg je aan het einde van het reclamefilmpje te horen.
Laten we dus even samenvatten:
1. Niemand gebruikt nog een vaste lijn
2. Mensen zeggen hun vaste lijnen op omdat het geld kost en je het toch niet gebruikt
3. Bij Mobistar kan je vanaf nu voor 10 euro per maand naar vaste lijnen bellen… Dat zijn dus die dingen die niemand meer wil gebruiken of zelfs niet meer heeft…
Tja, het kan niet elke keer raak zijn op de marketing afdeling zeker?
Kortom, Mobistar is tenminste eerlijk en duidelijk in zijn communicatie: ‘Betaal nu voor iets wat je niet nodig hebt’.
12 juli 2007 om 12:45OpinieComments Off
Gazet van Anwerpen brengt vandaag op zijn voorpagina het bericht dat Minister Didier Reynders voor 162,9 miljoen euro euromuntjes gaat bestellen. In tegenstelling tot wat je zou kunnen verwachten refereert het bedrag niet naar de nominale waarde van de nieuwe muntjes maar wel naar de werkelijke productiekost.
Verschillende landen uit de Eurozone hebben reeds jaren geleden ingezien dat munten van 1 en 2 eurocent absoluut overbodig zijn. Maar is België is mij blijkbaar een andere mening toegedaan. In totaal gaat Minister Reynders 90 miljoen nieuwe muntjes van 1 en 2 cent laten slaan. Dit brengt de productiekost van een eurocent-muntje op 1,81 eurocent.
In praktijk wil dit dus zeggen dat de overheid massaal Belgisch kapitaal gaat vernietigen. Wij, de belastingbetalers, betalen dus 1,81 eurocent voor een product met een absolute waarde van 1 eurocent. Prachtig…
Vroeger was er een goudreserve om de waarde van het geld te waarborgen. Ondertussen is die goudwaarborg al lang verdwenen. Logisch ook, onze munten zijn actueel waardevoller dan hun nominale waarde.
Waanzin…
Tot slot nog een tip voor iedereen die de laatste jaren muntjes van 1 cent verzameld heeft. Minister Reynders is dringend op zoek naar deze muntjes. Maar breng je verzamelde muntjes niet naar de bank! Breng ze massaal naar het kabinet van Minister Reynders. De Minister is bereid om 1,81 eurocent te betalen voor elk muntje dat je teruggeeft. Allen daarheen!!!
Toen in 1999 de film EDtv uitkwam was het concept Reality TV nog voldoende absurd om er komische film over te maken. Amper 7 jaar later is bijna elk televisie programma gebaseerd op Reality TV. Je begint je stilaan af te vragen of de televisiemakers helemaal fantasieloos geworden zijn.
We zijn zo stilaan op het punt gekomen dat we het allemaal wel gezien hebben. Vroeger kon je je nog afvragen hoe het er achter de schermen op een luchthaven of in een dierentuin aan toe gaat. Tegenwoordig hebben al deze plaatsen geen geheimen meer voor de gemiddelde televisiekijker. Dit maakt dat men op zoek gaat naar minder voor de hand liggende onderwerpen zoals: hoe leven mensen samen met een lief dat ze een aantal maanden voordien tijdens een ander televisieprogramma gewonnen hebben? (“Wendy en verwanten”).
Als we het dan toch over de nieuwste reality soap van Wendy Van Wanten hebben dan vraag ik me meteen af in welke mate dat dit nog een reality programma is. Dit lijkt zo geacteerd dat het absurd wordt. Misschien is het nu wel het moment om over te stappen naar een nieuw soort televisie, de meta Reality TV. Iedereen heeft alles al wel gezien behalve één ding: hoe wordt een reality soap opgenomen?
Zou het geen goed idee zijn om eens een programma te maken over het maken van een reality programma? Iedereen vraagt zich toch wel af hoe het er bijvoorbeeld bij de Pfaff’s thuis aan toe gaat met zo een televisieploeg in huis. Dit wordt het absolute hoogtepunt van Reality TV en laten we hopen dat we daarna eindelijk verlost zijn van het hele concept.
PS: Televisiemakers vergeet niet dat je dit idee eerst op dit blog gelezen hebt
Bij de start van de kerstvakantie bracht de nieuwsdienst van VTM een item over de nieuwe reglementering voor handbagage. Blijkbaar zijn vele reizigers nog niet op de hoogte van de producten en hoeveelheden die nog in de handbagage meegenomen mogen worden. De kerstuittocht op Brussels Airport zorgde dan ook voor ‘eindeloze’ files bij de bagagecontrole.
De reporter wist te vertellen dat op de luchthaven dagelijks meer dan 200 kg producten uit handbagages in beslag genomen worden. Gelukkig is niet alles wat in beslag genomen wordt verloren. Blijkbaar worden gesloten voedingswaren opgehaald door Poverello.
Dit is eigenlijk een prachtig idee. Iedereen wil wel ‘het goede doel’ steunen maar ook daadwerkelijk geld overschrijving is meestal iets voor ‘morgen’. De meeste inzamelacties missen een ludiek kantje.
Volgende keer dat ik met het vliegtuig vertrek vanaf Brussels Airport heb ik een grote pot choco in mijn handbagage! Mijn steun aan de daklozen in Brussel.
